Elektronik apostil Türkiye’ye özgü değildir. Lahey Konferansı’nın e-APP uygulama tablosu hangi devletin elektronik apostil verdiğini (e-Apostille) ve hangisinin çevrim içi doğrulama kaydı tuttuğunu (e-Register) tarihleriyle listeler. Bu sayfa Türkiye’den belge gönderilen ya da Türkiye’ye belge gelen başlıca ülkelerin durumunu o tablodan aktarır ve Türkiye’ye gelen e-apostilli belgede neyin doğrulanabildiğini söyler. Ücret bilgisi burada yazılmaz; her makamın bedeli HCCH’nin o makam sayfasında yazar.
Tablo neyi ölçer, neyi ölçmez
Tablo yalnız HCCH’ye bildirilen uygulamaları gösterir; bir devletin tabloda satırı yoksa bu, o devletin hiç elektronik hizmeti olmadığı anlamına gelmez. Tabloda satırı olmayan Almanya, İsviçre, Hollanda ve İtalya için bu sitede ayrıca araştırma yapılmadı; Almanya’da yakın tarihli bir federal ya da eyalet girişimi olup olmadığı kontrol edilmedi, İsviçre kantonlarının pratiği ölçülmedi. Tablonun okunan sürümü 13 Ağustos 2026 tarihlidir; yeni katılımlar için tablonun güncel sürümüne bakılır.
Fransa: noterler ve elektronik apostil
Fransa anakarasında apostili 1 Mayıs 2025’ten beri noterlerin bölge konseyleri ve bölgeler arası odaları verir; cour d’appel yalnız Yeni Kaledonya, Polinezya ve TAAF için yetkilidir. Tablo Fransa için e-Apostille başlangıcını Mayıs 2025 olarak gösterir ve e-Register olarak noterlerin apostil dizinini kaydeder. service-public.fr, kâğıt belge verilse bile apostilin elektronik biçimde düzenlendiğini yazar. Yani 1 Mayıs 2025’ten sonra anakarada noterlerin verdiği apostil, service-public.fr’ye göre elektroniktir ve doğrulaması noterlerin dizininden yapılır.
Belçika, Birleşik Krallık, İspanya, Avusturya, Lüksemburg
Tabloya göre Belçika Mart 2018’den beri e-Apostille veriyor ve Dışişleri’nin legalweb kaydıyla doğrulatıyor. Birleşik Krallık’ta Aralık 2021’den beri FCDO’nun elektronik apostili var; doğrulama gov.uk üzerindedir ve kâğıt apostil de sürmektedir. İspanya en eskilerdendir: e-Apostille Kasım 2008’de Murcia’da başladı, Mayıs 2011’de ulusal uygulamaya geçti ve merkezi bir e-Register tutar. Avusturya Haziran 2015’ten beri uyguluyor. Lüksemburg Mayıs 2026’da başladı ve doğrulamayı kare kodla yapıyor. Kanada’da e-Register var ama e-Apostille tarihi yok; federal makam apostil için belgenin kâğıt olmasını ister.
Rusya, Kazakistan, Özbekistan
Rusya Adalet Bakanlığı Mart 2023’ten beri e-Apostille veriyor ve kare kodla doğrulatıyor. Kazakistan Ocak 2022’den beri uyguluyor; e-Register egov.kz üzerindedir ve HCCH sayfasına göre apostil damgası yalnız Kazak dilindedir. Özbekistan Ağustos 2022’den beri e-Apostille veriyor ve ayrı bir doğrulama sitesi tutuyor. Azerbaycan’da e-Register var, e-Apostille tarihi yok. Bu ülkelerden gelen elektronik apostilde doğrulama adresi o devletin e-Register’ıdır; Rusya’da bu kayda kare kodla ulaşılır.
Türkiye’ye gelen e-apostilli belge
Türkiye’ye Sözleşme ülkesinden gelen belgede kural, belgenin aslına o ülkenin apostili ve Türkiye’de noter onaylı Türkçe çevirisidir. Apostil elektronikse Türk makamı onu veren devletin e-Register’ından doğrulayabilir; HCCH duyurusuna göre elektronik olduğu için geri çevrilemez. Türk noterleri için yazılı bir talimat vardır: Türkiye Noterler Birliği’nin Birleştirilmiş Genelge 25’i e-apostile geçtiği noterlere duyurulan on dört devleti sayar ve bu devletlerin belgesinde e-apostilin dijital imzalı e-apostil uygulamasına uygun şekilde aranmasını ister; bu sayfadaki ülkelerden Birleşik Krallık ve Fransa o listededir. Listede olmayan bir devletin e-apostiline noterin nasıl baktığını genelge yazmaz. Nüfus müdürlüklerinin ya da YÖK’ün yabancı e-apostili fiilen nasıl kabul ettiği, çıktıyla yetinip yetinmediği ise bu sitenin taramasında ölçülmedi ve bir resmî talimat bulunamadı. Belge Türkiye’de kullanılacaksa kuruma önceden sorulur.
Yabancı e-apostilli belgede çeviri
Yabancı belge Türkiye’de kullanılacaksa yukarıdaki kural noter onaylı Türkçe çeviriyi arar. Apostil elektronikse çevirinin hangi nüshadan hazırlanacağı ve Türk noterinin elektronik belgeye dayanan çeviriyi nasıl onaylayacağı bu sitenin taramasında resmî bir kaynakta yazmaz; bu, notere ve belgeyi alacak Türk kurumuna sorulur. Kazakistan’da şerhin yalnız Kazakça düzenlenmesi, apostilin kendisinin de okunması gereken bir metin olabileceğini gösterir; çeviriye alınıp alınmayacağına belgeyi alan kurum karar verir. Türkiye’den giden e-Apostilli belge için ise hedef ülkenin elektronik apostili kendisinin verip vermediği, HCCH duyurusuna göre kabul yükümlülüğünü değiştirmez. Tercüme bürosu metni aktarır, yabancı apostili doğrulamaz ve kabul kararını vermez.